Low Down

During this fifth edition of the Amsterdam Fringe Festival, Circus Treurdier occupies the basement of Theater Bellevue. For six evenings long, the theatre hall is made into a night café. There, spectators can immerse themselves in a sense of togetherness in our big, bad and mainly lonely world. With good company, the tragicomic scenes, heartbreaking songs and plenty of beers will definitely hit the spot.

Tijdens deze vijfde editie van het Amsterdam Fringe Festival heeft Circus Treurdier zich de kelder van Theater Bellevue toegeëigend. Zes avonden lang is de kleine zaal van het theater ingericht als een nachtcafé. En kunnen toeschouwers zich onderdompelen in een gevoel van samenzijn in deze grote, boze en vooral eenzame wereld. Met goed gezelschap vallen de tragikomische scènes, hartverscheurende liederen en biertjes helemaal op zijn plek.

Review

Circus Treurdier is een Amsterdams muziektheatercollectief en bestaat uit theatermakers, producenten, muzikanten, vormgevers en technici. Samen maken ze voorstellingen, organiseren ze festivals en voeren ze naar eigen zeggen tot in den treure gesprekken. Muziek en (tragische) humor maken hier vaak een onderdeel van uit. Volgens Thomas Spijkerman, de initiatiefnemer van Circus Treurdier moeten cabaretiers, kleinkunstenaars en theatermakers namelijk minder op een eilandje werken en de krachten bundelen.   

Het eeuwige nachtcafé is een bundeling van die krachten. Zes jonge mannen hebben de kelder van de Bellevue ingericht als een bruine kroeg. Daarbij mogen opgezette dieren, gezellige schilderijtjes en sfeerlichtjes natuurlijk niet ontbreken. Neem plaats aan een tafeltje, drink een biertje met je tafelgenoot en ga weg of kom weer terug wanneer je wilt. Dit is geen voorstelling met een kop en een staart. En we gaan ook niet geluidloos consumeren wat de acteur te vertellen heeft. Dit is een gezellig café waar goede gesprekken met je tafelgenoot worden onderbroken door fabeltjes en monologen, instrumentale solo’s of vocale duetten. Een tragikomische variétéavond op een eigenzinnig festival.   

Maar behalve een gezellige vorm hebben deze mannen ook nog iets te vertellen. Volkomen willekeurig zijn de scènes niet. Dit nachtcafé is namelijk een veilige plek voor iedereen die de buitenwereld wil ontvluchten. Want die wereld boezemt nogal eens angst in. In liedjes en monologen worden de depressievellingen van deze aardkloot neergezet: eenzaam en alleen, op zoek naar zingeving, maar uiteindelijk altijd gedoemd om te falen. Maar hoe depressief ook, zelfs tot het hilarische af, deze karakters zijn herkenbaar en doortastend.

Tussen de ellende van de wereld is het café werkelijk een troostende vrijhaven. Want hoewel deze jongens allemaal afzonderlijk worstelen met eenzaamheid en treurnis, staan ze wel samen op het toneel. En hoeft Thomas zich niet te schamen als hij het liefst een liedje uit The Lion King zingt en zorgen ze er samen voor dat een monoloog van Jeroen over een suïcidaal molletje een plek krijgt. En als één van de muzikanten een hartverscheurend lied heeft over een steen werken de anderen daar gewillig aan mee.

Samen zingen de mannen met ironische toon liedjes over verbondenheid en thuiskomen. Als een bezwerende mantra lijken de liedjes aan te komen. Want uiteindelijk gaan mensen samen met een glimlach naar huis, staan anderen samen op de dansvloer en heb ik samen met mijn vriendin nog een gesprek over onze jeugddroom om te schitteren in de Lion King.    

De avond deed me nadenken over het circus. De leeuw in een circus leeft misschien liever op de savanne, de olifant baalt van de stomme kunstjes die hij avond na avond moet doen en de clown is misschien stiekem depressief. Ze zetten wel avond na avond samen een show neer. En tijdens de finale gaan wij met zijn allen met een glimlach weer naar huis.

Reviewed by Lieke van Hoogenhuyze 2 September 2010

Website :

http://www.circustreurdier.nl/

Listing